:Malatya ili Yeşilyurt ilçesinin 16 km. batısında yer almaktadır. Etrafı dağlarla çevrili, ortasından küçük bir akarsu ile ikiye bölünmüş şirin vadinin iki tarafına yamaçlara doğru karşılıklı serpilmiş evleri ile adeta ikiz mahalleye sahip, sırtını KARLITEPE' ye dayamış, Türk kültürü ve Ahlakını bu güne kadar muhafaza eden mütevazı bir Anadolu köyüdür. 700 yıl önce kurulduğu tahmin edilmektedir.Dağlık kesimlerinde ardıç, meşe vb. ağaçlardan oluşan ormanları bulunmaktadır Bunun dışında dağ armudu, kuşburnu, yabani badem, alıç, yemişen(dağın) gibi ağaçlar yetişmektedir. Otsu türleri ise çoğunlukla dere kenarlarında çildirim dağlık alanlarda ise, incir, kekik, sığırkuyruğu, gelincik, sütleğen,  ayrık ve geven (keven), çaşır vb yetişmektedir. Görülmeye değer Yeşil yaylaları,soğuk suları ve üzüm bağları mevcuttur. Yedi asırlık bir tarihe sahiptir.Okuma-yazma oranı %98 civarındadır. Köyün 28.300 dekarlık tarım arazisinde nadaslı tarım yapılmaktadır. Köyü ilk yurt edinen kabile Omaruşağı, Kırıklı, Hasanhacılı, Şabanuşağlı, Piremitli, Hasumuğolar, Karamanlılardır. Köyün Kurşunlu mevkiinde Kurşun, Çinko,Barit maden yatakları(500.000 ton cevher) bulunmaktadır.1986 yılından beri Çinkur tarafından işletilmektedir.Köyümüzde ilköğretim Okulu,Camii,Sağlık Evi, Halkeğitim Merkezi ve Sümerbank Holdinge'e ait iki adet halıcılık kursu bulunmaktadır.İçme suyu doğal kaynaklardan ağlanmaktadır. Telefon, Elektrik altyapısına sahiptir.
Köyün insanları; Çalışkan, yiğit, sıcakkanlıdır, saf ve temiz duygular içinde, Ekmeğini topraktan, bağdan ve hayvancılıktan kazanan Anadolu İnsanı.. HAKSIZLIĞA ZULME HİÇ TAHAMÜLERİ YOKTUR!! .. SULARI SERTTİR DİYE BİLİNİRLER. Aksine, cok sıcakanlı ve cana yakın bir karektere sahiptirler.
* Büyük bir aile benzeri, bütün üzüntü ve sevinçlerini birbirleri ile paylaşmaya çalışırlar. Onun içindir ki köyümüzde herkes birbirlerini, yakın tanırlar.
* Her zaman yaşlılar arasında ayrıca gizli bir dayanışma var gibidir.
* Atalarına ve Tarihine saygılıdırlar, onlardan övünerek bahsederler.
Öyle ki; Öz Türkçemiz varlığını, Elma= "Alma", Balkon= "Eyvan", Kız kardeş= "Bacı", Anne=“Ana” v.b gibi kelimeleri bugün dahi kullanmaktadır.
* Misafire saygı, sevgi göstermede ikram ve hizmette “Tanrı misafiridir “ anlayışı eski canlılığını sürdürmektedir. Az gelir sahibi köylülerimiz dahi Konuğuna, kendilerinin yiyemedikleri, çocuklarına dahi yedirmedikleri, seçkin ikramları yaparlar.
* Evine her an misafir gelebilir anlayışıyla, Konuk rızkı.. Her zaman bir kenara ayrılır ve muhafaza edilir.
* Düğün ve Cenaze merasimlerinde köylüler elbirliği ederler.
* Düğün yapacak aileler eğlence merasimi yapacağı günlerde cenaze olması halinde bu eğlenceyi yapmaktan imtina ederler.
* Bayramlarda bayram namazından sonra ilk önce mezarlık ziyaret edilir.
* İkinci ziyaret ise, bir önceki bayramdan sonra yakınlarını kaybeden ailelerin ziyareti yapılması adetlerimizdendir.
* Köylülerimiz muğannete muhtaç olmamak için olağanüstü çalışkanlığı ile ekmeğnini taştan çıkarmışlardır. Birde toprakları verimli olabilseydi!..
* Tahsil görenlere çok saygı gösterilir. Çocuklarının çağdaş eğitim görmeleri için hertürlü fedakarlığı yaparlar.
* Gençlerimiz, okumak ve tahsil görmek için adeta birbirleriyle yarışmaktadır.